Οι (ατυχείς) έρωτες, οι προσωπικοί δαίμονες, οι καθοριστικές τραγωδίες και τα τραγούδια της γνωστής Ιταλο-γαλλίδας τραγουδίστριας-περφόρμερ σε μια μελοδραματική αφήγηση, που, ηθελημένα ή όχι, ταιριάζει γάντι στη βιογραφούμενη.

Την Δαλιδά, κατά κόσμον Ιολάντα Τζιλιότι, την ξέρουν ακόμη κι εκείνοι που νομίζουν ότι δεν την ξέρουν –ας όψονται τα διαχρονικά ποπ χιτ της. Η ταινία της Αζουελό, ακολουθώντας μη γραμμική μα σαφή αφήγηση, πιάνει το νήμα της ζωής της Δαλιδά από τη στιγμή που έκανε τα πρώτα της τραγουδιστικά βήματα στο Παρίσι στα μέσα της δεκαετίας του ’50 (βλέπουμε, όμως, σε φλασμπάκ τα παιδικά της χρόνια στην Αίγυπτο, όπου ο πατέρας της ήταν πρώτο βιολί στην συμφωνική του Καΐρου, πριν φυλακιστεί ως Ιταλός εν μέσω Β’ Παγκόσμιου). Αν και τα τραγούδια της Δαλιδά –από το ρετρό «Bambino», έως το ντίσκο ύμνο «J’ attendrai» – δεσπόζουν στην ταινία, μαζί με τις διάφορες φάσεις της πολύχρονης και υπερ-επιτυχημένης καριέρας της (έχει πουλήσει 170 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως), το κέντρο βάρους πέφτει στην προσωπική της ζωή. Μια ζωή γεμάτη τραγωδίες: ο πρώην σύζυγός της, ραδιοφωνικός παραγωγός Λουσιέν Μορίς (Ρουβ), ο επί μια δεκαετία σύντροφός της, Ρισάρ Σανφρέ (Ντιβοσέλ) και ο νεαρός τραγουδιστής και εραστής της, Λουίτζι Τένκο, όλοι τους αυτοκτόνησαν. Μάλιστα, ένα μήνα μετά τον αυτοπυροβολισμό του Τένκο (τον βρήκε η ίδια η Δαλιδά μες στα αίματα), έκανε και η ίδια απόπειρα αυτοκτονίας. Και, ως γνωστόν, τελικά τα κατάφερε, 20 χρόνια αργότερα παίρνοντας θανάσιμη δόση βαρβιτουρικών στο διαμέρισμά της στο Παρίσι στις 3 Μαΐου του 1987. Άσε τα ερωτικά σκάνδαλα και την έκτρωση που την άφησε στείρα στα 34 της. Ή την βουλιμία που «υιοθέτησε» μετά τα 40 της, σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την εικόνα που της είχε χαρίσει το προσωνύμιο «Μπαρντό του τραγουδιού».

Γεγονός είναι πως η ταινία διατηρεί από την αρχή έως το τέλος έναν ιδιαιτέρως μελοδραματικό τόνο, πράγμα που μπορεί να οφείλεται και στο ότι ο γκέι μικρός αδελφός και μάνατζερ (Σκαρμάτσο, καλός) της τραγουδίστριας είχε την υψηλή επιστασία του σεναρίου. Πάντως σε κάθε περίπτωση, αυτός ο τόνος κουμπώνει ταμάμ με την περσόνα της Δαλιδά. Εξίσου ταμάμ, όμως, κούμπωσε και η επιλογή της ιταλίδας πρώην μοντέλας, Σβέβι Αλβίτι, για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Όμορφη, με μεγάλη εκφραστικότητα και αξιοσημείωτη φυσιογνωμική ομοιότητα με την Δαλιδά (και τα βαριά γαλλικά της), η Αλβίτι κουβαλάει στους ώμους της όλη την ταινία.